راز جذابیت چشم‌ها!

یک دکتر اپتومتریست به نام «کریل مورفی» در دو مقاله که برای نشریه ساینتفیک امریکن فرستاده است، چیزهای جالبی را مورد بررسی قرار داده است که مثل خیلی دیگر از روتین‌های زندگی، ما از کنار آنها به سادگی عبور می‌کنیم.

در قسمت اول مقاله، او در مورد اسرار نگاه عاشقانه صحبت کرده است، جالب است که او در این مقاله پژوهش‌هایی را مرور کرده است که ما هیچگاه تصور نمی‌کنیم کسی از فرط بدیهی بودن در پی انجام آنها باشد، به صورت خلاصه او فرمول کلی عشق در نگاه اول را با استناد به تحقیق‌هایی تأیید کرده است و نشان داده است که تماس چشمی طولانی همراه با لبخند، می‌تواند باعث آن میزان از گیرایی و جذابیت شود که عشق در پی داشته باشد.

اما قسمت دوم مقاله او از لحاظ علمی و نوروساینس به مراتب برای من جالب‌تر بود.

خوب بگذارید شرح این مقاله را از یک آزمایش ساده شروع کنیم. اگر مرد هستید می‌توانید در این آزمایش شرکت کنید! به این دو عکس نگاه کنید و بگویید که از دید شما، کدام عکس به نظر شما زیباتر یا جذاب‌تر است!

پاسخی را که داده‌اید، پیش خودتان نگاه دارید و به ادامه این پست توجه کنید:

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا زوج‌هایی که قصد دارند یک شام رمانتیک را با هم صرف کنند، سر میز شام نور اتاق را کم می‌کنند و شمعی روشن می‌کنند؟ چرا رستوران‌ها چنین محیطی را می‌سازند؟
احتمالا پاسخ شما این است: این که سؤال کردن ندارد! این کار باعث حس آرامش می‌شود، باعث می‌شود که محیط اطراف تاریک باشد و زوج‌ها در هاله‌ای از نور از محیط بیرون جدا شوند و بر یکدیگر تمرکز کنند.

خب! بخشی از پاسخ واقعا همین است، اما پاسخ شما کامل نیست.

بخش دیگر پاسخ این است که در محیط تاریک مردمک‌ها به صورت طبیعی بزرگ‌تر می‌شوند و خانم‌های با مردمک‌های بزرگ‌تر به صورت ناخودآگاه و غریزی به چشم آقایان زیباتر به نظر می‌رسند.

وقتی فردی هیجان‌زده می‌شود یا جذب شخص یا چیزی می‌شود به صورت طبیعی، مردمک‌هایش بزرگ‌تر می‌شوند، بنابراین مردمک بزرگ‌تر به صورت ضمنی به این مطلب اشاره دارد که یار از درجه اعتبار زیادی نزد یک خانم، برخوردار است.

البته این قانون جذابیت، چیزی نیست که تازه کشف شده باشد، ۵۰۰ سال پیش زنان ایتالیایی از گیاه بلادونا برای گشاد مردمک‌هایشان استفاده می‌کردند، چون عقیده داشتند که این کار جذاب‌ترشان می‌کند، اگر یک پزشک باشید یا در رشته‌های مربوط به پزشکی تحصیل کرده باشید نام داروی بلادونا به گوشتان خورده یانسخه‌اش کرده‌اید، جالب است بدانید که معنی لغوی بلادونا، بانوی زیبا است!

اما در چند دهه اخیر تحقیقات زیادی روی رابطه اندازه مردمک و میزان جذابیت صورت گرفته است:

در دهه شصت و هفتاد میلادی، تحقیقی در این مورد انجام شد، در این تحقیق دو تصویر یکسان از زنی به مردها نشان داده می‌شد و از آنها خواسته می‌شد که توصیف‌اش کنند، پژوهشگران در این تحقیق اندازه مردمک را در یکی از عکس‌ها اندکی دستکاری و گشاد کرده بودند.

هیچ یک از سوژه‌های آزمایش، متوجه متوجه تفاوت اصلی دو عکس که همان تفاوت اندازه مردمک‌ها بود، نشدند، با این همه، تغییر ایجاد شده به صورت ناخودآگاه زن با مردک بزرگ‌تر را جذاب‌تر نشان می‌داد. در طی سال‌های بعد هم این تحقیق با شیوه‌های مختلف تکرار شد.

حالا سؤالی که که ممکن است در ذهن شکل بگیرد این است که این ترجیح ناخودآگاه چطور در ذهن مردها نهادینه شده است؟ شاید دلیلش خیلی ساده یک راهبرد تولیدمثلی باشد، ساختار مغزی انسان‌ها به صورت کلی و مردها به صورت خاص طوری است که علاقه‌مند به بقای نسل و انتقال ژن‌های خود به نسل بعدی هستند، پس منطقی است که آنها به دنبال یک راهبرد تولیدمثلبی موفق و زنی باشند که احتمال موفق شدن آنها را در این روند بیشتر کند. جالب است که در طی یک تحقیق تازه مشخص شده است که مردمک‌های زن‌ها در طی دوره تخمک‌گذاری هم بزرگ‌تر می‌شود. به عبارت دیگر، زنی با مردمک بزرگ‌تر، در ناخودآگاه مردها زنی به نظر می‌رسد که شانس بیشتری برای بقای نسل به مرد می‌دهد.

اما آیا وضعیت به صورت معکوس هم درست است و زن‌ها هم مرد‌های با مردمک‌های بزرگ‌تر را جذاب‌تر می‌بینند؟! نه همیشه، این مسئله بستگی به تجربیات قبلی زن‌ها در برخورد با مردها دارد و کلیت ندارد.

اما سؤال دیگری که ممکن است مطرح شود این است که چرا زمانی که یک فرد به کسی دوستش دارد نگاه می‌کند، مردمک‌هایش گشاد می‌شود و توجیه نورولوژیک این قصیه چیست؟

دانشمندان در یک تحقیق جالب مغز کسانی دنبال کسانی کشتند که درگیر یک رابطه عاشقانه بودند، آنها متوجه شدند که وقتی این افراد به تصویر یارشان نگاه می‌کنند، مناطقی از مغز آنها که گیرنده‌های دوپامینی دارند، بیشتر فعال می‌شوند.

دوپامین باعث احساس هیجان، انرژی و ایجاد انگیزه می‌شود، اما دوپامین یک اثر دیگر هم دارد: گشاد شدن مردمک‌ها!

منبع :وبلاگ یک پزشک

نظرات ()

http://tantrateachers.co.uk/ethics.html

نظرات ()

به نظر می رسد دعوت آشکار مردان از زنان برای پارتنر  جنسی شدن بسیار اخلاقی تر از ابراز عشق دروغینی است که صرفا لعابی برای سکس خواهی صرف است.من جای زنان باشم از این دعوتها برآشفته نمی شوم و نه خود و نه دیگری  را محقر ارزیابی نمی کنم.چرا که دعوتی آشکار مطرح شده است و من حق انتخاب دارم و می توانم نه بگویم.اما  به هنگام مواجهه با ابراز عشق؟! مردانی که نیت آنها نیل به سکس است این حق انتخاب از زنان گرفته می شود و نام کلاهبرداری به خود می گیرد. این به خصوص در مورد مردانی صدق می کند که متاهل هستند و به دنبال ماجراجویی جنسی شان اما، در رابطه با زنان از کلیشه پوسیده "من رابطه ام با زنم خوب نیست و او مرا تشنه محبت نگه داشته و به دنبال طلاق هستم و دیگه نمی تونم تحمل کنم و..."استفاده میکنند.این کلیشه برای زنانی که تجربه زیادی از اینگونه مردان ندارند تجربه ای شکننده و ناگوار می باشد ،چرا که این زنان به دنبال عشق و محبتی که هر انسان نرمال خواهان اعطای آن است به طرف این مردان جلب می شوند و اما طرف مقابل آنان با نقشه ای حساب شده فقط به دنبال ارضای ماجراجویی جنسی شان هستند.به تازگی ،این کلیشه از طرف زنان نیز اعمال می شود.آنچه که غیراخلاقی می نماید پنهان کردن نیت طرفین است،وگرنه عرضه-تقاضایی که در این زمینه صورت میگیرد به خودی خود هیچ هم غیراخلاقی نیست.پر واضح است که انسانهای متاهل(به نطر من) با طرح این موضوع با شریک زندگی شان، اجازه تصمیم گیری در مورد پذیرش یا عدم پذیرش این موقعیت را به آنها می دهند و این قابل احترام است.نهاد ازدواج هم موسسه ای است بر اساس توافق های طرفین ؛همانگونه که خیانت در روابط شراکت و موسسات از سوی شرکاء ناپسند و غیراخلاقی است در این نهاد هم به همینگونه است. 

نوشته ام خام است و بدون ویرایش محتوایی،نوشتنم آمد و نوشتم.

نی لبک

نظرات ()

عشق در آدمی معلول ترشح هورمون‌هایی‌ست که بر آن‌ها قواعد اخلاقی نوشته نشده است. اخلاق عموماً برای "مهار کردن" یک تمایل طبیعی بکار می‌رود. اخلاق آمده است که ترمزی باشد بر یک رفتار و یا یک نیازی که در طبیعت آدمی نهفته است، اخلاق از آنجایی شروع شد که ابتدایی‌ترین تابوها پیدا شدند، تاریخ پیدایش تابوها و اخلاق، چیزی هم‌زمان است.

اما زندگی زورمرۀ ما و اینکه نمی‌توانیم فراتر از زمان‌مان با بسیاری از خوی‌هامان برخورد کنیم، سبب شده که متصور شویم، طبیعت ما همیشه این چنین بوده که اکنون هست.

یکی از نمونه‌های تمایل طبیعی و تعارضش با اخلاق، محدودیت‌های رفتاری در رابطه بین دو جنس است.

فراوان این سوال را شنیده‌ایم که:" آیا می‌توان هم‌زمان چند نفر را  دوست داشت؟" و عموماً با پاسخی اخلاقی مواجه شداه‌ایم که:"نه!" گیرم که خود پاسخ‌دهنده در درونش به این پاسخ اعتقادی نداشته باشد.

اما واقعیتِ موجود و جاری زندگی، چیزی بجز این پاسخ‌های اخلاقی را اعمال می‌کند.

حتی در اساطیر اولیه آفرینش بشر، اولین همسر حضرت آدم که "لیلیت" نام داشت به دلیل تمایل و علاقه‌اش به دیگرانی همچون شیطان بود که رابطه خود را با آدم قطع کرد و از او گریخت.

حتی در لئوناردو دواینچی هم در تابلوی شام آخرش، با کشیدن دستی دراز شدن بر گریبان ماریا، تصویر همین موضوع را کشیده است.

تنها در زمان‌های بسیار کوتاهی‌ست که آدمی تنها و فقط "یک‌نفر" را دوست دارد و نمی‌تواند کس دیگری را درین حریم راه دهد یعنی در زمان "عاشقی".

اما از آنجایی که این دوران کوتاه است و گذرا، با افول این احساس، دوباره پای دیگران هم به حیاط عاطفه آدمی باز می‌شود.

این است که در اطراف‌مان نادر کسانی را می‌بینیم که در بخشِ مراقب‌های ویژۀ  "دوست‌داشتن یک نفر" بستری شده باشند و بقیه دارند در حیلط پرسه می‌زنند. بهرام

نظرات ()

زیبایی، مطلوب است و خواستنی؛اما نوع کلیشه ای و تحمیل شده زیبایی از سوی رسانه ها و ارباب مد به معضلی اجتماعی برای انسانها بدل شده است.این تحمیل از یک سو با بکارگیری برنامه های کامپیوتری و ازدیگر سو، با توسل به جراحی های زیبایی مبتنی بر معیارهای کلیشه ای (دماغ کوچکو سر بالا،لبان کلفت و باد کرده،ابروانی کشیده به طرف بالا،گونه های سلیکونی،پستانهای سلیکونی بزرگ،باسن سلیکونی برجسته،و در مورد مردان بکارگیری سلیکون در ناحیه شکم برای نمایش 6 عضله برجسته شکمی و ...این لیست پایانی ندارد و مدام ملحقاتی به خود می پذیرد)به اوج خود رسیده است.زنان و مردانی که نه مانکن هستند و نه حاضر یا مایل به حضور در رسانه ها یا دنیای مد اما؛از چشم پارتنرهای خود یا دیگر اهالی اجتماع اعم از محیط کار یا تحصیل یا محیط های تفریح و یا خرید انواع خدمات دقیقا بر اساس همین معیارهای رسانه ای ارزیابی می شوند و دیگر ابعاد وجودی شان به هیچ گرفته می شود.زیبایی ای که بر اساس کلیشه ها ارزیابی می شود نمی تواند موجبات خرسندی و ارضای روحی صاحب آن را برآورده کند چرا که وی مدام در جهت وقوع معیارهای کلیشه ای زیبایی دست و پا بزند بی آنکه صرفا به خاطر زیبایی موجودش مورد تحسین قرار بگیرد.چرا یک انسان و به خصوص یک زن برای جلب مطلوبیت اجتماعی باید ملزم به مطابقت با معیارهایی کلیشه ای زیبایی باشد؟چرا زیبایی هر انسان در قالب کارآکتر خود وی درک و دریافت و تحسین نمی شود؟این سوالی مهم است که هر انسان به هنگام ارزیابی فیزیکی انسانهای دیگر باید از خودش بپرسد.

داو* مارکی شناخته شده در بهداشت پوست و مو،دست به کاری جالب زده و آن اینکه مجموعه عکسهایی بدون فتوشاپ و بدون وجود معیارهای زیبایی کلیشه ای-رسانه ای را منتشر کرده که مورد توجه ام قرار گرفته و خواستم اینجا از این ابتکار بگویم،داو زنان را دعوت به اهمیت زیبایی طبیعی کرده و بر این اساس توجه زنان و کلا انسانها را از مداخله های مبتنی بر کلیشه های رسانه ای ـ زیبایی به اعتماد به نفس و آرامش درونی آنها معطوف کرده است:

*Dove    نی لبک

نظرات ()

در بستر طبیعت، نر و ماده تفاوت‌های کیفی بسیاری با هم دارند، که عموماً سرمنشاء این تفاوت‌ها، ترشح هورمون‌های متفاوت است. این هورمون‌ها برای سرگرمی ترشح نمی‌شوند بلکه هر کدام از آنها وظیفه‌ای بس جدی بر عهده دارند و کارکرد مشخصی را سبب می‌گردند.

نکته جالب این است که، نه تنها ترشح هورمون‌ها به کارکردهای ویژه می‌انجامد، بلکه "کارکردهای ویژه" نیز به ترشح هورمون‌های متناسب منجر می‌شود، بطور مثال ورزش کردن سبب ترشح هورمون رشد می‌گردد.

این تفاوت در ترشح هورمون‌ها و کارکردهای متفاوت، سبب تفاوت در اندام‌های ما می‌گردد، که این نیز سرآغازی می‌شود برای تفاوت در روان و ذهن.

یعنی همه چیز دست به دست هم داده است که ما به روشنی تفاوت و رشد آن را در میان نر و ماده‌های اجتماعی که همین زنان و مردان هستند ببینیم.

بستر تاریخ شاهد گسترش این تفاوت است. تفاوت یک جفت شامپانزه نر و ماده، بسیار کمتر است از تفاوت یک جفت انسان نر و ماده. و تفاوت یک جفت زن و مرد دوران نئاندرتال، کمتر است از تفاوت زن و مردهای دوران رنسانس نسبت به هم. همچنان که میزان تفاوت میان زن و مردِ امروز با زن و مرد دوران رنسانس قابل مقایسه نیست.

اگر روند دگرگونی "انواع" را در سیر از سوی ساده به پیچیده در نظر بگیریم، تفاوت زنان و مردان، نه تنها کمتر نخواهد شد که حتی فزونی خواهد یافت.

این افزایش تفاوت،بر بستر "اجتماع" که کارکردهای تازه‌تری را برای هر دو جنس، تدارک دیده،شتاب بیشتری خواهد گرفت.

برخلاف آنچه در ظاهر بنظر می‌رسد که تفاوت در میان زن و مرد رو به کاهش است و این دو هر چه بیشتر به همدیگر شباهت پیدا می‌کنند، روند واقعی حکایت از آن دارد که این

"تفاوت‌هاست" که رفته رفته رو به ازدیاد است. اما این پیچیده‌تر شدن، قابلیت درک بیشتر از همدیگر را  هم فراهم می‌سازد و همین است که خیال می‌کنیم، تفاوت‌ها کمتر شده و همسانی‌ها فزونی گرفته است.

باید دریافت که تفاوت هم در میان افراد یک جنس رو بفزونی‌ست و هم در میان کل دو جنس. این امر نه تنها مزاحم رفتن بسوی "تساوی حقوقی" نیست که بلکه با فراهم آوردن فرصت‌های تازه‌تر برای رشد نوع "انسان"، یاری‌دهنده بدان است. بهرام

نظرات ()

میگه:با شوهرم که می ریم آنتالیا،شوهرم تنهایی میره ماساژ پیش زنهای ماساژ دهنده

میگم:خب تو اگه دوست داری می تونی باهاش بری،خیلی از زوجها با هم میرن...

میگه:خجالت می کشم

میگم:چرا؟

میگه:هر بار که ماساژ دهنده دستش به تنم میخوره من صدایی از بغض-گاه ام درمیاد که باعث خجالت ام می شه

میگم:اتفاقا این نشانه اینه که به شدت نیاز به ماساژ و رهایی تن ات احتیاج داری...غمها و فریادهای بیصدایی که تلنبار شده بر بغض-گاه ات ،غمهایی که دیگر نه کلمه است و نه اشک،نه فریاد است و نه اعتراض...بل که بغض تن ات هست و جداسری اش از روح و روان تو...

سرخ می شودو آهی می کشد ،آهی بر روی آه های دیگرش  تلنبار می کند...

نی لبک

نظرات ()

بدترین نوع رابطه میان یک مرد و یک زن، رابطه‌ای‌ست مبتنی بر "پول" یا همان‌چیزی که در میان مردم به تن‌فروشی معروف است. درین رابطه، "زن" چیزی‌ست در حد یک کالا و مرد صرفا خریدار یک "سرویس" جنسی‌ست.

درین وضعیت، آن زن سرویش‌جنسی‌اش را نه بخاطر خود مرد و شخصیتش، بلکه صرفاً بخاطر پول اوست که در اختیارش می‌گذارد؛ و مرد هم نه بخاطرتوانایی‌ها و قابلیت‌های شخصیتی زن، بلکه صرفا بخاطر جسم اوست که بدان پیکر با ولع و حرصی طبیعی نگاه می‌کند. درین رابطه نشانی از رابطه انسان با انسان به چشم نمی‌خورد. این یعنی تحقیر زن.

 1- به استثنای مواردی همچون ارث بردن، آیا "پول" و "دارایی" یک انسان که محصول کار و تلاش او باشد، ادامه توانایی‌ها و شخصیت او نیست؟ کار و تلاش آدمی چیزی جدای اوست؟ 

2- ارائۀ یک سرویس جنسی آیا خودش قابلیت‌ها و توانایی‌ها و آموزش‌هایی لازم ندارد و می‌تواند امری صرفاٌ "جسمی" باشد؟

 پی‌نوشت زنِ تن‌فروش: نویسنده محترم که به شغل من بعنوان یک "تحقیرزن" نگاه میکنی و مشتری مرا همچون آدمی کثیف و هرزه ارزیابی می‌نمایی، میدانی اگر او در خیابان به سراغ من نیاید و این سرویس مرا خریدار نباشد، من و بچه‌هایم شب سر گرسنه به بالین خواهیم گذاشت؟ بزرگترین کابوس من آن است که امثال شماها با این حرفها، مشتریانم را بپرانید... آنوقت من چه خاکی باید به سر کنم؟ بهرام

نظرات ()

تقاضا یا مطالبه زنان ایران با آنچه که عرضه می کنند همخوانی ندارد؛بدیهی است که در باره همه زنان  این نظر صدق نمی کند ولی در عین حال  جمع قابل توجهی از زنان را مشمول این نظر می دانم.

نی لبک

نظرات ()

از سال 85 دیگه نی و نای را به روز نکردم...

الان دلم خواست چند کلمه اینجا بنویسم و به نی و نای بگویم که :آن زمان که انواع مد فکری و فرار به جلوی نظری رسم غالب وبلاگها نبود تو با هیجانی وصف ناپذیر نوشتی و به چالش گرفتی؛ساکنین تو هم متحول شدند و یاد گرفتند.اینکه امروز به روز نمی شوی چیزی از ارزش تو کم نمی کنه،تو همچنان ست داشتنی هستی برای من...نگران تنهایی ات نباش و از آن دلگیر نشو؛همه ما تنهاییم،تو هم مستثنی نیستی...مهم اینه که برای من وجود داری و مهمی.

به روز کردن ناگهانی تو،مثل یک معجزه است برام

نظرات ()